Dlaczego sposób zadania pytania waży więcej niż jego treść
Pytanie zadane na końcu wywiadu, ściszonym głosem, komunikuje pacjentowi, że temat jest kłopotliwy również dla psychologa — i zamyka go skuteczniej niż brak pytania. Umiejscowienie pytania w środku wywiadu, w tym samym tonie co pytania o sen i apetyt, załatwia większość roboty.
Sekwencja normalizująca
„Pytam o to wszystkich, bo trudności w tym obszarze często wiążą się z tym, z czym pan przychodzi. Jak wygląda u pana życie seksualne w ostatnim półroczu?"
Trzy elementy: uzasadnienie (pytam wszystkich — nie podejrzewam pana o nic), ramowanie funkcjonalne (to jest istotne klinicznie), pytanie otwarte z zakresem czasowym.
Trzy zasady językowe
- Nazywamy rzeczy wprost — „współżycie", „stosunek", „masturbacja", „erekcja". Bez zdrobnień, bez „to", bez wielokropków. Eufemizm terapeuty uczy pacjenta, że tu też trzeba się kryć.
- Nie zakładamy orientacji ani konfiguracji związku — pytamy o „partnera lub partnerkę", o to, czy relacja jest wyłączna.
- Nie zakładamy, że aktywność seksualna występuje i że jest pożądana — dla części pacjentów brak aktywności nie jest problemem; problemem bywa presja otoczenia.
Co robić z odpowiedzią „wszystko w porządku"
Pada często i zwykle oznacza „jeszcze nie wiem, czy panu ufam". Trzy sposoby zostawienia otwartych drzwi:
- Uszczegółowienie bez naciskania: „A czy jest coś w tym obszarze, co chciałby pan zmienić?".
- Zapowiedź powrotu: „Wrócę do tego przy okazji, bo bywa to ważne dla obrazu całości".
- Odnotowanie w notatce, że pytanie padło i jak brzmiała odpowiedź — pytanie zadane raz i nigdy więcej działa jak brak pytania.
Kiedy pytać obowiązkowo
Przy zgłoszeniach depresyjnych i lękowych, przy każdej farmakoterapii psychiatrycznej (szczególnie SSRI), w chorobach przewlekłych i po ich leczeniu, po porodzie, przy problemach w relacji, po doświadczeniu przemocy oraz zawsze wtedy, gdy pacjent sam otwiera temat w formie żartu — żart jest najczęstszą sondą.
Checklista
- Czy pytanie padło w środku wywiadu, nie na końcu?
- Czy użyłem nazw wprost?
- Czy zostawiłem otwarte drzwi na powrót do tematu?
Dalsza część szkolenia
Pozostałe 13 lekcji w abonamencie
Dostęp do całego szkolenia i pozostałych materiałów biblioteki wynika z subskrypcji — bez dopłat za pojedyncze tytuły. Certyfikat z liczbą godzin dydaktycznych wystawiamy po ukończeniu wszystkich lekcji.
Certyfikat potwierdza udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest certyfikatem psychoterapeuty żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Materiały mają charakter edukacyjny i nie zastępują superwizji ani leczenia.