CWPCentrum Wiedzy Psychologicznej

Kategoria

Trauma, PTSD i interwencja kryzysowa

Rozpoznanie następstw traumy, stabilizacja, praca z dysregulacją i interwencja w pierwszych godzinach po zdarzeniu.

8 szkoleń · 219,6 godz. dydaktycznych łącznie · wszystko w ramach subskrypcji

Trauma, PTSD i interwencja kryzysowa

Interwencja kryzysowa dla psychologów: pierwszy kontakt, ocena bezpieczeństwa i plan pomocy krok po kroku

Kurs dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i interwentów: pierwszy kontakt i stabilizacja, ocena bezpieczeństwa i ryzyka samobójczego, plan bezpieczeństwa i plan pomocy, praca przez telefon i online, nagła śmierć i postwencja, przemoc domowa i seksualna, zdarzenia masowe, kryzys dziecka i kryzys w szkole, polskie prawo i dbanie o siebie.

40 godz. dydakt.Średniozaawansowany
W abonamencieZobacz szkolenie

Nurty w tej kategorii

Filtruj po podejściu terapeutycznym

Te same tematy w ujęciu konkretnego nurtu — przydatne, gdy pracujesz w jednej modalności.

Osoby po zdarzeniach traumatycznych trafiają do każdego gabinetu, niezależnie od deklarowanego profilu praktyki. Częściej z bezsennością, drażliwością albo objawami somatycznymi niż z gotową opowieścią o urazie.

Czego dotyczy ten obszar. Obraz kliniczny PTSD i złożonego zespołu stresu pourazowego, różnicowanie z zaburzeniami lękowymi, depresyjnymi i osobowości, fazowy model pracy (stabilizacja — przepracowanie — integracja), techniki regulacji układu nerwowego, trauma rozwojowa i wzorce przywiązania oraz interwencja kryzysowa w pierwszych godzinach i dniach po zdarzeniu.

Dla kogo. Dla psychologów i psychoterapeutów pracujących ambulatoryjnie, w interwencji kryzysowej, w placówkach ochrony zdrowia i w oświacie, a także dla osób pracujących z klientami po wypadkach, przemocy i stracie.

Jakie kompetencje rozwija. Rozpoznawanie następstw traumy pod nietypową prezentacją, prowadzenie fazy stabilizacyjnej bez przedwczesnego wchodzenia w treść urazu, ocenę ryzyka i planowanie bezpieczeństwa oraz dbanie o własną odporność przy pracy z ekspozycją na cudze cierpienie.

Jak wygląda ścieżka nauki. Kolejność ma tu znaczenie: podstawy psychotraumatologii, potem różnicowanie i stabilizacja, a dopiero na końcu praca z materiałem urazowym i profilaktyka wtórnej traumatyzacji. Materiały mają charakter edukacyjny i nie zastępują superwizji.