Terapia schematów bywa w praktyce redukowana do wypełnienia kwestionariusza i nazwania kilku schematów. To najmniej użyteczna wersja tego podejścia. Siła modelu leży w pracy trybami — bo tryb jest stanem, w którym pacjent jest teraz, w gabinecie, i dlatego jest czymś, na co można oddziaływać bezpośrednio.
Szkolenie prowadzi przez pełną ścieżkę: od konceptualizacji trybowej (tryby dziecięce, tryby rodzicielskie, tryby radzenia sobie, tryb Zdrowego Dorosłego), przez rozpoznawanie przełączeń w czasie rzeczywistym, po trzy podstawowe narzędzia pracy doświadczeniowej: dialog krzeseł, przepracowywanie wyobrażeniowe i ograniczone powtórne rodzicielstwo w relacji terapeutycznej.
Największy nacisk kładziemy na to, co w praktyce decyduje o skuteczności: na sposób prowadzenia dialogu krzeseł, żeby nie zamienił się w rozmowę o krzesłach; na pracę z trybem karzącego rodzica, która wymaga od terapeuty stanowczości niespotykanej w innych podejściach; oraz na granice ograniczonego powtórnego rodzicielstwa — jego nadużycie jest jedną z częstszych przyczyn załamania procesu i wypalenia terapeuty.
Osobno omawiamy prowadzenie procesu z dużą liczbą kryzysów: utrzymanie ram, zasady kontaktu między sesjami, pracę z trybem odłączonego obrońcy, który blokuje dostęp do emocji, oraz sytuacje, w których terapia schematów nie jest właściwym wyborem.
Materiał opiera się na modelu terapii schematów Younga i jego rozwinięciach w pracy z zaburzeniami osobowości, w tym na protokołach stosowanych w programach dla pacjentów z rozpoznaniem osobowości borderline. Szkolenie zakłada praktykę psychoterapeutyczną i pracę w superwizji.